خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از معشوق خود می‌خواهد که رفتار نیکوی خود را پنهان نکند، به او آسیب نرساند و او را در غم هجران خود گریان نسازد. شاعر از معشوق می‌خواهد که با او مهربان باشد و او را در رنج و اندوه رها نکند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک و مفاهیم انتزاعی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
غزل ۲۴۶ - روی خوب خویش را پنهان مکن
روی خوب خویش را پنهان مکن
دل به دست تست قصد جان مکن ۱
حجرهٔ بیداد آبادان مخواه
خانهٔ صبر مرا ویران مکن ۲
هر زمان گویی بریزم خون تو
رغم بدخواهان مگوی و آن مکن ۳
سر مگردان از من و ای جان مرا
در هوای خویش سرگردان مکن ۴
انوری را بی‌جنایت ای نگار
در غم هجران خود گریان مکن ۵
دل به دست تست قصد جان مکن ۱
حجرهٔ بیداد آبادان مخواه
خانهٔ صبر مرا ویران مکن ۲
هر زمان گویی بریزم خون تو
رغم بدخواهان مگوی و آن مکن ۳
سر مگردان از من و ای جان مرا
در هوای خویش سرگردان مکن ۴
انوری را بی‌جنایت ای نگار
در غم هجران خود گریان مکن ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۴۵ - ز من حجرهٔ خویش پنهان مکن
گوهر بعدی:غزل ۲۴۷ - شرم دار آخر جفا چندین مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
