خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر عشق و وابستگی شدید شاعر به معشوق است. شاعر معتقد است که زندگی و شادی او تنها با دیدن و وصال معشوق معنا می‌یابد و بدون یاد او، نفس کشیدنش بی‌ارزش است. همچنین، شاعر از درد پنهان فراق معشوق رنج می‌برد و شادی معشوق را آفت درد نهان خود می‌داند.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۲۳۵ - ای روی خوب تو سبب زندگانیم
ای روی خوب تو سبب زندگانیم
یک روزه وصل تو طرب جاودانیم ۱
جز با جمال تو نبود شادمانیم
جز با وصال تو نبود کامرانیم ۲
بی‌یاد روی خوب تو ار یک نفس زنم
محسوب نیست آن نفس از زندگانیم ۳
دردی نهانیست مرا از فراق تو
ای شادی تو آفت درد نهانیم ۴
یک روزه وصل تو طرب جاودانیم ۱
جز با جمال تو نبود شادمانیم
جز با وصال تو نبود کامرانیم ۲
بی‌یاد روی خوب تو ار یک نفس زنم
محسوب نیست آن نفس از زندگانیم ۳
دردی نهانیست مرا از فراق تو
ای شادی تو آفت درد نهانیم ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۳۴ - آخر به مراد دل رسیدیم
گوهر بعدی:غزل ۲۳۶ - دل بدادیم و جان نمی‌خواهیم
نظرها و حاشیه ها
۱
میشه اینو معنی کنید؟
با سلام و احترام. متاسفانه در حال حاضر توانایی نوشتن شرح و تفسیر بر آثار را نداریم.