غزل ۲۰۴ - داری خبر که در غمت از خود خبر ندارم

داری خبر که در غمت از خود خبر ندارم
وز تو به جز غم تو نصیبی دگر ندارم ۱

هستم به خاک‌پای و به جان و سرت به حالی
کامروز در غم تو سر پای و سر ندارم ۲

منمای درد هجر از این بیشتر که دانی
از حد گذشت و طاقت ازین بیشتر ندارم ۳

دردا که بر امید وصال تو در فراقت
از من اثر نماند و ز وصلت اثر ندارم ۴

ای جان و دل ببرده و در پرده خوش نشسته
هان تا ز روی راز نهان پرده برندارم ۵

اشک چو سیم دارم و روی چو زر ازین غم
کاندر خور جمال و رخت سیم و زر ندارم ۶

دارم ز غم هزار جگر خون و انوری را
شب نیست تا به خون جگر دیده تر ندارم ۷