شاعر در این شعر از غم و اندوهی که به دلیل عشق به معشوق بر او وارد شده، سخن میگوید. او خود را کشتهای در غم معشوق میداند و حتی شیران جهان را در برابر این غم، همچون روباهان بیچاره توصیف میکند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
شماره ۳۰۷ - ای گشته دلم در غم تو صد پاره
عیش و طرب از نزد رهی آواره ۱
من خود که بوم؟ کشتهای اندر غم تو
شیران جهان چو روبهان بیچاره ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.