خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از غم و اندوهی که به دلیل عشق به معشوق بر او وارد شده، سخن می‌گوید. او خود را کشته‌ای در غم معشوق می‌داند و حتی شیران جهان را در برابر این غم، همچون روباهان بیچاره توصیف می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.
شماره ۳۰۷ - ای گشته دلم در غم تو صد پاره
ای گشته دلم در غم تو صد پاره
عیش و طرب از نزد رهی آواره ۱
من خود که بوم؟ کشته‌ای اندر غم تو
شیران جهان چو روبهان بیچاره ۲
عیش و طرب از نزد رهی آواره ۱
من خود که بوم؟ کشته‌ای اندر غم تو
شیران جهان چو روبهان بیچاره ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۶ - تا زلف تو بر بست به رخ پیرایه
گوهر بعدی:شماره ۳۰۸ - ای با تو مرا دوستی سی روزه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
