خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره می‌کند و از او می‌پرسد که چه کسی به او شیر داده و پرورشش داده است.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و زیبایی‌شناختی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیده‌تر شعر کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۰۶ - تا زلف تو بر بست به رخ پیرایه
تا زلف تو بر بست به رخ پیرایه
بر عارض تو فکند مشکین سایه ۱
ای حور جنان تو پیش من راست بگو
شیر تو که داده است، که بودت دایه؟ ۲
بر عارض تو فکند مشکین سایه ۱
ای حور جنان تو پیش من راست بگو
شیر تو که داده است، که بودت دایه؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۵ - گفتم پس از آن روز وصال ای دلخواه
گوهر بعدی:شماره ۳۰۷ - ای گشته دلم در غم تو صد پاره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
