خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از جفاها و بی‌مهری‌های مداوم معشوق شکایت می‌کند و بیان می‌کند که در طول عمرش هیچ نشانه‌ای از نیکی و مهربانی در او ندیده است. او معشوق را بیرحم و آزموده توصیف می‌کند.
این متن حاوی مفاهیم عاطفی پیچیده و احساسات عمیق مانند شکایت از بی‌مهری و جفا است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و مفاهیم شعری دارد که معمولاً در سنین بالاتر حاصل می‌شود.
شماره ۲۹۰ - هر روز بود تو را جفایی نو نو
هر روز بود تو را جفایی نو نو
تا جامهٔ صبر من بدرد جو جو ۱
یک ذره ز نیکیت ندیدم همه عمر
بیرحم کسی تو آزمودم، رو رو ۲
تا جامهٔ صبر من بدرد جو جو ۱
یک ذره ز نیکیت ندیدم همه عمر
بیرحم کسی تو آزمودم، رو رو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸۹ - صد ساله ره است از طلب من تا تو
گوهر بعدی:شماره ۲۹۱ - چشمم به گل است و مرغ دستان زن تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
