خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از معشوق خود به عنوان منبع حیات و معنویت یاد می‌کند و از او به عنوان محراب دل و میخانه‌ای که مقام و مسکن اوست، سخن می‌گوید.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی داشته باشد.
شماره ۲۸۰ - کو آن می دیرسال زودافکن تو
کو آن می دیرسال زودافکن تو
محراب دل من ز حیات تن تو ۱
میخانه مقام من به و مسکن تو
خم بر سر من، سبوی در گردن تو ۲
محراب دل من ز حیات تن تو ۱
میخانه مقام من به و مسکن تو
خم بر سر من، سبوی در گردن تو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۹ - خاقانی ازین کوچهٔ بیداد برو
گوهر بعدی:شماره ۲۸۱ - خود را به سفر بیازمودم بی‌تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
