خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن، جهان را به قفسی سبز تشبیه می‌کند که پرندگان از آن پرواز کرده‌اند. او خود را همچون مرغی تنها در این قفس می‌بیند و از تنهایی و گذر زمان شکوه می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و تمثیلی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
شماره ۲۴۷ - گردون قفسی است سبز پرچشمه چو دام
گردون قفسی است سبز پرچشمه چو دام
مرغان همه زین قفس پریدند مدام ۱
دیری است در این قفس ندیده است ایام
یک مرغ چو من همای خاقانی نام ۲
مرغان همه زین قفس پریدند مدام ۱
دیری است در این قفس ندیده است ایام
یک مرغ چو من همای خاقانی نام ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۶ - هر روز در آب دیده‌اش می‌یابم
گوهر بعدی:شماره ۲۴۸ - گر هیچ به بندگیت درخور باشم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
