خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این شعر، شاعر از عشق و اشتیاق خود به معشوق سخن می‌گوید و از زیبایی‌های او مانند رخسار و موهایش یاد می‌کند. او از درد عشق و اشک‌هایی که می‌ریزد، سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که معشوقش همچون شمشاد جوان بماند.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده در شعر، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۲۱ - خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خم
خاقانی را ز آن رخ و زلفین به خم
دل عود بر آتش است و اشک آب بقم ۱
هم زآن رخ و زلف کاب نوشند بهم
چون شمشادش جوان کن ای باغ ارم ۲
دل عود بر آتش است و اشک آب بقم ۱
هم زآن رخ و زلف کاب نوشند بهم
چون شمشادش جوان کن ای باغ ارم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۰ - افغان که ز دل برای سوز آوردم
گوهر بعدی:شماره ۲۲۲ - امروز که خورشید سمای سخنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
