خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن از زبان شاعر بیانگر ناراحتی و شکایت از زمانه و تقدیر است. شاعر از فلک (زمانه) به دلیل نیش‌هایش به دل و از شیشهٔ عشرت (لذت‌های زودگذر) به دلیل شکنندگی و فریبندگی‌اش شکایت می‌کند. همچنین، او از طولانی بودن مدت جور و ظلم و دور بودن نوبت مهر و محبت می‌نالد.
این متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۷۹ - ای نیش به دل زین فلک سفله نواز
ای نیش به دل زین فلک سفله نواز
وی شیشهٔ عشرت شکن شعبده باز ۱
ای مدت جورت چو ابد دیر انجام
وی نوبت مهرت چو ازل دور آغاز ۲
وی شیشهٔ عشرت شکن شعبده باز ۱
ای مدت جورت چو ابد دیر انجام
وی نوبت مهرت چو ازل دور آغاز ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۸ - ای چشم تو فتنهٔ فلک را قلوز
گوهر بعدی:شماره ۱۸۰ - ای زلف بتم به شب سیاهی ده باز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
