خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از عشق و رنج خود میگوید و از معشوق میخواهد که او را در آتش عشق و غم رها نکند و از بخت بد خود شکایت دارد.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
شماره ۱۷۲ - خاکی دل من به آتش آگنده مدار
خاکی دل من به آتش آگنده مدار
آبم مبر و چو خاکم افکنده مدار ۱
چون کار من از بخت فراهم نکنی
در محنت و غم مرا پراکنده مدار ۲
آبم مبر و چو خاکم افکنده مدار ۱
چون کار من از بخت فراهم نکنی
در محنت و غم مرا پراکنده مدار ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۱ - دل کوفتهام چو تخمکان ز آتش قهر
گوهر بعدی:شماره ۱۷۳ - گفتم به دل ار چو نی ببرندم سر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.