خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن می‌گوید و با استفاده از استعاره‌هایی مانند زاغ و باغ، به توصیف موهای معشوق و زیبایی‌های او می‌پردازد.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این متن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۱۵۷ - چون زاغ سر زلف تو پرواز کند
چون زاغ سر زلف تو پرواز کند
در باغ رخت به کبر پر باز کند ۱
در باغ تو زان زاغ پرانداز کند
تا بر گل تو بغلطد و ناز کند ۲
در باغ رخت به کبر پر باز کند ۱
در باغ تو زان زاغ پرانداز کند
تا بر گل تو بغلطد و ناز کند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۶ - تا زخم مصیبت دل خاقانی آزرد
گوهر بعدی:شماره ۱۵۸ - ای از دل دردناک خاقانی شاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
