این متن بیانگر درد و رنج خاقانی است که از مصیبتهای زندگی رنج میبرد. نالههای او باعث ناراحتی جهان شده و اوضاعش به حدی بد است که چهرهاش مانند آسمان کبود و مانند ماه زرد شده است.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۵۶ - تا زخم مصیبت دل خاقانی آزرد
از نالهٔ او جهان بنالید به درد ۱
از بس که طپانچه زد فرا روی چو ورد
روش چو فلک کبود و چون مه شد زرد ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.