در این متن، شاعر از غم و اندوهی که بر دلش نشسته است سخن میگوید و از رفتن عزیزانش ابراز تأسف میکند. او احساس میکند که غم و اندوه مانند سلیمان بر تخت جانش نشسته است.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۸۵ - غم بر دل خاقانی ترسان بنشست
گو بر لب آب و آتش آسان بنشست ۱
تا رفته معزی و عزیزانش از پس
بر خاتم جانم چو سلیمان بنشست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.