خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از عشق و تأثیرات آن بر عقل و دل سخن می‌گوید. عشق باعث می‌شود عقل از دست برود و دل به غم و شادی عشق گرفتار شود. همچنین، شاعر به وصالی اشاره می‌کند که حتی آسمان نیز نتوانسته آن را تصویر کند.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.
شماره ۵۷ - عشق آمد و عقل رفت و منزل بگذاشت
عشق آمد و عقل رفت و منزل بگذاشت
غم رخت فرو نهاد و دل، دل برداشت ۱
وصلی که در اندیشه نیارم پنداشت
نقشی است که آسمان هنوزش ننگاشت ۲
غم رخت فرو نهاد و دل، دل برداشت ۱
وصلی که در اندیشه نیارم پنداشت
نقشی است که آسمان هنوزش ننگاشت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶ - مرغی که نوای درد راند عشق است
گوهر بعدی:شماره ۵۸ - با یار سر انداختنم سود نداشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
