خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که به مفاهیم عشق، خرد، و تجربه‌های عاطفی می‌پردازد. شاعر از عشق به عنوان یک نیروی قدرتمند و پیچیده یاد می‌کند که می‌تواند انسان را به سمت کمال یا رسوایی سوق دهد. همچنین، از مفاهیمی مانند وفاداری، زیبایی، و تجربه‌های روحانی سخن می‌گوید.

این متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌های زندگی دارد.

مشاهده کامل

غزل ۳۵۹ - به خرد راه عشق می‌پوئی

به خرد راه عشق می‌پوئی
به چراغ آفتاب می‌جوئی ۱

تو هنوز ابجد خرد خوانی
وز معمای عشق می‌گوئی ۲

مرد کامی و عشق می‌ورزی
در زکامی و مشک می‌پوئی ۳

زلف جانان ترازوی عشق است
رنگ خالش محک دل جوئی ۴

جو زرین شدی ز آتش عشق
سرخ شو گر در این ترازوئی ۵

ورنه رسوا شوی به سنگ سیاه
از سپیدی رسد سیه روئی ۶

بر محک بلال چهره زرست
بولهب روی به ز نیکوئی ۷

خون بکری کجاست گر دادی
گریه و دیده را زناشوئی ۸

به وفا جمع را چو صابون باش
نیست گردی چو گردها شوئی ۹

بس کن از جان خشک خاقانی
که نه بس صید چرب پهلوئی ۱۰
وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون) قالب: غزل تعداد ابیات: ۱۰ ۴۸۰
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۳۵۸ - دلم که مرغ تو آمد به دام باز گرفتی
گوهر بعدی:غزل ۳۶۰ - خود لطف بود چندان ای جان که تو داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.