خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و دلدادگی سخن می‌گوید و از یار خود به عنوان کسی یاد می‌کند که هیچ‌کس مانند او نیست. شاعر از شدت عشق و درد فراق می‌گوید و از گره‌های عشقی که یارش بر دل او زده است. همچنین، شاعر از زیبایی و تأثیر یار خود بر جانش سخن می‌گوید و بیان می‌کند که هیچ‌کس مانند او نیست.
این متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی دارد که معمولاً در سنین بالاتر دیده می‌شود.
غزل ۲۰۲ - از این ده رنگ‌تر یاری نپندارم که دارد کس
از این ده رنگ‌تر یاری نپندارم که دارد کس
ازین بی‌نورتر کاری نپندارم که دارد کس ۱
نماند از رشتهٔ جانم به جز یک تار خون‌آلود
ازین باریک‌تر تاری نپندارم که دارد کس ۲
مرا زلف گره گیرش گره بر دل زند عمدا
ازین بتر گره‌کاری نپندارم که دارد کس ۳
دهم در من یزید دل دو گیتی را به یک مویش
ازین سان روز بازاری نپندارم که دارد کس ۴
نسیم صبح جانم را ودیعت آورد بویش
ازین به تحفه در باری نپندارم که دارد کس ۵
اگرچه زیر هر سنگی چو خاقانی صدا بینی
ازین برتر سخن باری نپندارم که دارد کس ۶
ازین بی‌نورتر کاری نپندارم که دارد کس ۱
نماند از رشتهٔ جانم به جز یک تار خون‌آلود
ازین باریک‌تر تاری نپندارم که دارد کس ۲
مرا زلف گره گیرش گره بر دل زند عمدا
ازین بتر گره‌کاری نپندارم که دارد کس ۳
دهم در من یزید دل دو گیتی را به یک مویش
ازین سان روز بازاری نپندارم که دارد کس ۴
نسیم صبح جانم را ودیعت آورد بویش
ازین به تحفه در باری نپندارم که دارد کس ۵
اگرچه زیر هر سنگی چو خاقانی صدا بینی
ازین برتر سخن باری نپندارم که دارد کس ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۰۱ - دهان شیشه گشا صبح شد شراب بریز
گوهر بعدی:غزل ۲۰۳ - بوی وفا ز گلبن عالم نیافت کس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
