غزل ۱۶۳ - عشقت چو درآمد ز دلم صبر بدر شد

عشقت چو درآمد ز دلم صبر بدر شد
احوال دلم باز دگر باره دگر شد ۱

عهدی بد و دوری که مرا صبر و دلی بود
آن عهد به پای آمد و آن دور به سر شد ۲

تا صاعقهٔ عشق تو در جان من افتاد
از واقعهٔ من همه آفاق خبر شد ۳

تا باد، دو زلفین تو را زیر و زبر کرد
از آتش غیرت دل من زیر و زبر شد ۴

در حسرت روزی که شود وصل تو روزی
روزم همه تاریک بر امید مگر شد ۵

بد بود مرا حال بر آن شکر نکردم
تا لاجرم آن حال که بد بود بتر شد ۶

هان ای دل خاقانی خرسند همی باش
بر هرچه خداوند قلم راند و قدر شد ۷