غزل ۷۹ - هر که به سودای چون تو یار بپرداخت

هر که به سودای چون تو یار بپرداخت
همتش از بند روزگار بپرداخت ۱

در غم تو سخت مشکل است صبوری
خاصه که عالم ز غم‌گسار بپرداخت ۲

عشق تو در مرغزار عقل زد آتش
از تر و از خشک مرغزار بپرداخت ۳

لعل تو عشاق را به قیمت یک بوس
کیسه بجای یکی هزار بپرداخت ۴

هجر تو افتاد در خزانهٔ عمرم
اولش از نقد اختیار بپرداخت ۵

خاطر خاقانی از برای وصالت
گوشهٔ دل را به انتظار پرداخت ۶