خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از عشق و اشتیاق سخن می‌گوید و به داستان لیلی و مجنون اشاره دارد. شاعر از درد عشق و غم‌های ناشی از آن می‌نالد و از دوست می‌خواهد که حال او را درک کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به داستان لیلی و مجنون نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۸۳ - بشنُوسْمهْ روزی گته یاری به یاره
بشنُوسْمهْ روزی گته یاری به یاره
لَیْلی چَنْ قَدمْ گَشتْ بَورْد نُو ویهاره ۱
گیتهْ سرِ راهْ، هر جٰا که دییهْ خارهْ
به یادِ اونْ که پای مَجنونْ نوارهْ ۲
صَدْ ناوُکِ غَمزهْ دوستْمنه دلْ کاره
اَیْ دُوست! هاپرْس گَهْ حالِ منهْ غم‌خواره ۳
اونْ قدمْ که لَیْلی به دنیا بیٰارهْ
امیر ته مَجنُونه، به ته اُونْ چشْ دٰارهْ ۴
لَیْلی چَنْ قَدمْ گَشتْ بَورْد نُو ویهاره ۱
گیتهْ سرِ راهْ، هر جٰا که دییهْ خارهْ
به یادِ اونْ که پای مَجنونْ نوارهْ ۲
صَدْ ناوُکِ غَمزهْ دوستْمنه دلْ کاره
اَیْ دُوست! هاپرْس گَهْ حالِ منهْ غم‌خواره ۳
اونْ قدمْ که لَیْلی به دنیا بیٰارهْ
امیر ته مَجنُونه، به ته اُونْ چشْ دٰارهْ ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۲ - اینه که مُونسْ و غَم‌گُسارهْ یارْمه
گوهر بعدی:شماره ۱۸۴ - امیر گنه: حَیْرُونمه ته مونگه چیره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
