خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از غم و اندوه، عشق، و ناامیدی سخن می‌گوید. شاعر از یار خود به عنوان مونس و غمگسار یاد می‌کند، اما در عین حال از رنج‌ها و ناملایمات زندگی نیز می‌نالد. او از روزگار خرمی که سیاه شده، از تیرهای بیشمار دل، و از از دست دادن آرامش و صبر سخن می‌گوید.
این متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمگین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای مخاطبان با سن پایین پیچیده به نظر برسد.
شماره ۱۸۲ - اینه که مُونسْ و غَم‌گُسارهْ یارْمه
اینه که مُونسْ و غَم‌گُسارهْ یارْمه
اینهْ چشّمه‌ی اُو به تَنْ سازگارْمه ۱
اینه که سیُو کردْ خُرّمْ روزگارْمه
اینه که بُناگُوشْ هُونیا ئه تارْمه ۲
اینه که رَجْبِ مُونگَ وُ ده و چهارْمه
اینه دلْ رهْ زَنّه ناوُکْ بیشُمارْمه ۳
اینه دسته‌ی گُلْ به دَروُنه خارْمه
اینه که بَورْدهْ آروُم و صَبر وُ قرارْمه ۴
اینهْ چشّمه‌ی اُو به تَنْ سازگارْمه ۱
اینه که سیُو کردْ خُرّمْ روزگارْمه
اینه که بُناگُوشْ هُونیا ئه تارْمه ۲
اینه که رَجْبِ مُونگَ وُ ده و چهارْمه
اینه دلْ رهْ زَنّه ناوُکْ بیشُمارْمه ۳
اینه دسته‌ی گُلْ به دَروُنه خارْمه
اینه که بَورْدهْ آروُم و صَبر وُ قرارْمه ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۱ - سین بِسْم اللهْ خَطِّ سَوادِ مُو، ته
گوهر بعدی:شماره ۱۸۳ - بشنُوسْمهْ روزی گته یاری به یاره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
