خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و اندوه ناشی از دوری معشوق است. شاعر از روزهای روشن زندگی بدون معشوق می‌گوید و درد ذلت و نابودی بدون او را توصیف می‌کند. همچنین به امید بازگشت معشوق و بوی خوش او اشاره دارد.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی عمیق و اندوه‌آلود است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات شعری ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۱۲۵ - امیر گنهْ: کی دَوْسه مَهْ چشِ سو؟
امیر گنهْ: کی دَوْسه مَهْ چشِ سو؟
مه رُوشنه گیتی شُوی تارِهْ بی تو ۱
هَمونْ اوّلهْ رُوزْ که بدیمهْ ته رو
ز دَوسّمهْ طمع که تره کَشْ اَئیرُو (هئیرو) ۲
ته چیرهْ رهْ خو بَدیمهْ، مَسّه آهو!
هر روزه ذلیل وُ شُو هلاکمه بی تو ۳
تا ته گلهْ وَلْگْ، بَنْده به ته مشکِ بو
سَحَرْ سامری جا کردهْ یاسمینْ‌رو ۴
مه رُوشنه گیتی شُوی تارِهْ بی تو ۱
هَمونْ اوّلهْ رُوزْ که بدیمهْ ته رو
ز دَوسّمهْ طمع که تره کَشْ اَئیرُو (هئیرو) ۲
ته چیرهْ رهْ خو بَدیمهْ، مَسّه آهو!
هر روزه ذلیل وُ شُو هلاکمه بی تو ۳
تا ته گلهْ وَلْگْ، بَنْده به ته مشکِ بو
سَحَرْ سامری جا کردهْ یاسمینْ‌رو ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - خُور طَبْعِش‌وُ بدر رَوّشُ و کیمیا خو!
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - خشْ بساته ته چیره ره داورهو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
