خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از ساختن نام خود و نور بخشیدن به دنیا سخن می‌گوید. او به آفرینش انسان توسط آدم و حوا اشاره می‌کند و بیان می‌کند که چگونه چشمان او را باز کردند و او را با چهار عنصر (احتمالاً آب، باد، خاک، آتش) احاطه کردند. سپس از کسانی می‌گوید که به نازکی تن او اشاره کرده‌اند و از خوبی‌هایش تعریف کرده‌اند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۱۰ - اُونوَختْ کٰاسْمون ره بیستونْ بساتن،
اُونوَختْ کٰاسْمون ره بیستونْ بساتن،
تا این خورِ نُورْ ره به دنیا انداتنْ، ۱
اونْ بنا که آدمْ و حوّا بسٰاتنْ،
اُونْمار د خبنِ چشْ وٰاکردْ به منه تَنْ ۲
اونْ مَحَلْ مره با خویشتن بَسوتنْ،
با چارْ عناصرْ، مرهْ به دورْ اندوتنْ ۳
اندی کَسْ که ته نازکه تَنْ ره گُوتنْ،
چییِه ته خوبی که من خامّه بُئوُتنْ ۴
تا این خورِ نُورْ ره به دنیا انداتنْ، ۱
اونْ بنا که آدمْ و حوّا بسٰاتنْ،
اُونْمار د خبنِ چشْ وٰاکردْ به منه تَنْ ۲
اونْ مَحَلْ مره با خویشتن بَسوتنْ،
با چارْ عناصرْ، مرهْ به دورْ اندوتنْ ۳
اندی کَسْ که ته نازکه تَنْ ره گُوتنْ،
چییِه ته خوبی که من خامّه بُئوُتنْ ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۹ - چی ساجّمه با این‌همه تُو و تاتنْ
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱ - این شهرْ من غریبْمِه، تو غریبه سَوجنْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
