خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که از تصاویر آتش، سنگ و احساسات عمیق مانند عشق و حیرت استفاده می‌کند. شاعر از تضاد بین سردی سنگ و گرمای آتش برای بیان احساسات خود بهره می‌برد و به عجایب و شگفتی‌های عشق اشاره می‌کند.

متن دارای مضامین عمیق احساسی و استعاری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از نمادهای آتش و سنگ نیاز به درک بیشتری از مفاهیم انتزاعی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۵۷ - کی گِتْ بو که وَرْفِ سَرْکَلِنْ آتشْ، وَشْ!

کی گِتْ بو که وَرْفِ سَرْکَلِنْ آتشْ، وَشْ!
دَراییِنْ زنگی و دییِنْ آتشْ‌رِهْ خِشْ! ۱

مِنْ حَیْروُنِ ته چیرمهْ بالا سُوره وَشْ
نٰاوَرْف اوُ بُونه وُ ناکه میرِنه آتَشْ ۲

دل سنگه منی،اُوچییِهْدارنه مه چِشْ؟
دلْ اوُئه منی، چیوَرْ نمیرْنِهْ آتَشْ؟ ۳

اینه وَر عَجایبْ مه بالا سُورِوَشْ،
اُورِهْ سَنگْ بَزالیتهْ، سنگْ دارْنه آتَشْ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه تعداد ابیات: ۴ ۱۳۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۶ - اَمْرُو دل‌بری آواز بییامُو مه گُوشْ
گوهر بعدی:شماره ۵۸ - حیاتِه تِنِه نُومُ و نباته ته خِشْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.