خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر درد و غم عاشقانه است که شاعر با استفاده از تصاویری مانند شراب، شربت، و مرگ فراموش شده، احساسات خود را بیان می‌کند. او از غم و ناله‌های خود می‌گوید که حتی ملائک نیز آن را می‌شنوند و از بار غم شکایت دارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند شراب و مرگ نیاز به درک بالاتری دارد.
شماره ۵۶ - اَمْرُو دل‌بری آواز بییامُو مه گُوشْ
اَمْرُو دل‌بری آواز بییامُو مه گُوشْ
بی‌بنگُ و شرابْ، دَرْدَمْ بویمِهْ بی‌هوشْ ۱
ته شَرْبِتِ لُورِهْ هرکی هٰاکنی نُوشْ
مِجی خِضْرآسٰا وُ مرگْ بَوّهْ فرامُوشْ ۲
اونْ مِحالْ که ته غمْ بییّه مه هم آغوشْ
مه نالِهْ به عَرْشْ شییهْ مِلائِکْ گُوشْ ۳
رِوا نِدارْمِهْ (نه آرمه) غَمْ‌رِهْ کَسْ‌ها کِنی گُوشْ
ته بارِ غَمْ سی مِنْ بُو، کَشِمْ (کشمّه) منْ شه دوُشْ ۴
بی‌بنگُ و شرابْ، دَرْدَمْ بویمِهْ بی‌هوشْ ۱
ته شَرْبِتِ لُورِهْ هرکی هٰاکنی نُوشْ
مِجی خِضْرآسٰا وُ مرگْ بَوّهْ فرامُوشْ ۲
اونْ مِحالْ که ته غمْ بییّه مه هم آغوشْ
مه نالِهْ به عَرْشْ شییهْ مِلائِکْ گُوشْ ۳
رِوا نِدارْمِهْ (نه آرمه) غَمْ‌رِهْ کَسْ‌ها کِنی گُوشْ
ته بارِ غَمْ سی مِنْ بُو، کَشِمْ (کشمّه) منْ شه دوُشْ ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵ - گاهی مَسّهْ، گَهْ بی‌هوشْ، گٰهی مِنٰاهوشْ
گوهر بعدی:شماره ۵۷ - کی گِتْ بو که وَرْفِ سَرْکَلِنْ آتشْ، وَشْ!
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
