خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن بالا یک شعر یا ترانه محلی است که به زبان محلی (احتمالاً گیلکی یا مازندرانی) سروده شده است. در این شعر، شاعر از عشق، طبیعت و احساسات خود سخن می‌گوید و از عناصری مانند گل، سبزی‌ها و زبان شیرین معشوق یاد می‌کند. همچنین، به نظر می‌رسد که شاعر درگیر احساسات противоречиوی مانند عشق و دوری است.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان محلی ممکن است برای گروه‌های سنی پایین دشوار باشد.
شماره ۱۰ - ویلِهْ وَرْتِنِهْ خِنِهْ بیایمْ یٰانٰا؟
ویلِهْ وَرْتِنِهْ خِنِهْ بیایمْ یٰانٰا؟
اینْ مَشْوِرِتِهْ دِتٰا خِشْ هٰادِمْ یٰانٰا ۱
مِنْ وُ تِنِهْ سٰازِشْ دَوِسْ بُونِهْ یٰانٰا
گَرْ بُونِهْ آری بئو، نَووُئِهْ، بو، نٰا ۲
دی نا، وُ، پری نا، اَمْروُ اَیی نٰا
تِهْ شیرینْ زِبوُنْ رِهْ دَکِتْ شیمِهْ یٰانٰا ۳
صَحْنِ گُل وُ وٰارِنْگ وُ تَرْخُونْ وُ نَعْنٰا
تِهْ دیمْ دِخِشِ جا (مال) دَرِهْ چِرْ گِنی نٰا ۴
اینْ مَشْوِرِتِهْ دِتٰا خِشْ هٰادِمْ یٰانٰا ۱
مِنْ وُ تِنِهْ سٰازِشْ دَوِسْ بُونِهْ یٰانٰا
گَرْ بُونِهْ آری بئو، نَووُئِهْ، بو، نٰا ۲
دی نا، وُ، پری نا، اَمْروُ اَیی نٰا
تِهْ شیرینْ زِبوُنْ رِهْ دَکِتْ شیمِهْ یٰانٰا ۳
صَحْنِ گُل وُ وٰارِنْگ وُ تَرْخُونْ وُ نَعْنٰا
تِهْ دیمْ دِخِشِ جا (مال) دَرِهْ چِرْ گِنی نٰا ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹ - ای شه بخت سرهشندییه دیبا را
گوهر بعدی:شماره ۱۱ - اَمیرْ گِنِهْ مِهْ دَسْتِهْ گِلِ سُورْ آسٰا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
