خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از عشق و دلتنگی سخن میگوید و از معشوق خود میخواهد که به او توجه کند و رنجش را تسکین دهد. او از بیتوجهی معشوق شکایت دارد و میپرسد که چرا نامش را به زبان نمیآورد.
متن دارای مفاهیم عاطفی و عاشقانهای است که درک آنها برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از زبان شاعرانه و استعارهها ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۹ - ای شه بخت سرهشندییه دیبا را
ای شه بخت سرهشندییه دیبا را
تن مرْ آزارنه، (مه) ویله بوره تا بالا ۱
گِلِ وَلگ ره (به) تنه تن هادِئِمْ جا
بسرهنه تنره، مه خور و مونگ والا ۲
ته خش خسنی ناز و سرینِ شهلا
خو، نییه مرهای خورِه چیره، ته وا ۳
منْ تنه نوم ره ورمه هر روزه سی جا
تو سنگه دلْ مه نوم ره زبون گنی؟ نا ۴
تن مرْ آزارنه، (مه) ویله بوره تا بالا ۱
گِلِ وَلگ ره (به) تنه تن هادِئِمْ جا
بسرهنه تنره، مه خور و مونگ والا ۲
ته خش خسنی ناز و سرینِ شهلا
خو، نییه مرهای خورِه چیره، ته وا ۳
منْ تنه نوم ره ورمه هر روزه سی جا
تو سنگه دلْ مه نوم ره زبون گنی؟ نا ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸ - بِهْ سِرْخِهْ گِلِ سَرْ بِهِشْتی سُوسَنْ پٰا
گوهر بعدی:شماره ۱۰ - ویلِهْ وَرْتِنِهْ خِنِهْ بیایمْ یٰانٰا؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.