خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه از امیر گنه بیانگر احساسات عمیق و درد عشق است. شاعر از ناتوانی در ابراز عشق، رنج دل و تن، و تمایل به وصال معشوق سخن میگوید. تصاویری مانند «سرخه گِل» (گل سرخ) و «جیگرِ سوته» (جگر سوخته) نشاندهندهی عشقی پرالتهاب و پررنج است.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر مانند «جیگرِ سوته» ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۷ - امیر گنه: مِهْ تاج سَرْ! مه دِلُ و تَنْ!
امیر گنه: مِهْ تاج سَرْ! مه دِلُ و تَنْ!
من نتومّه ته عشق ره شه دل هَیتن ۱
دوستْ شه سرخه گِلْ سر وَنوشه پیتن
یا گروهْ گروهْ، گِلْ به گِلْ سرْ ریتنْ ۲
یا جیگرِ سوته ره به مشکْ آمیتن
خطّه آیینه خطا، یا مونگْ برابر ریتن ۳
من نتومّه ته عشق ره شه دل هَیتن ۱
دوستْ شه سرخه گِلْ سر وَنوشه پیتن
یا گروهْ گروهْ، گِلْ به گِلْ سرْ ریتنْ ۲
یا جیگرِ سوته ره به مشکْ آمیتن
خطّه آیینه خطا، یا مونگْ برابر ریتن ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - امیر گنه: حوری رَوِش، ماهِ تایونْ
گوهر بعدی:شماره ۸ - ته بندومه تا مه استخون (هسّکا) بَپیسْتِن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.