خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از معشوق خود می‌خواهد که مانند گلِ وَلگْ رفتار نکند و با نگاهی اصیل به او بنگرد. او اشاره می‌کند که معشوق، با وجود سرخ‌رویی و زیبایی، دل او را به دام انداخته است.
محتوا دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شماره ۲۷۴ - گلِ وَلگْ ته جا گَرْ هاکنهْ نخاری
گلِ وَلگْ ته جا گَرْ هاکنهْ نخاری
دَرْ دَمْ به منه چشِ اَسْلی دَرْآری ۱
تو که سرخهْ گِل وَلْگْ ره جومه داری
ورازْنهْ مه دلْ ره صید کردهْ داری ۲
دَرْ دَمْ به منه چشِ اَسْلی دَرْآری ۱
تو که سرخهْ گِل وَلْگْ ره جومه داری
ورازْنهْ مه دلْ ره صید کردهْ داری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۳ - اَرْ تَختِ سُلَیْمُونْ به منْ هادنْ جایی،
گوهر بعدی:شماره ۲۷۵ - خوبون و خجیرونْ دیمه بیشماری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
