خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بیانگر نوسانات و کشمکش‌های زندگی است که گاهی خوشایند و گاهی ناخوشایند به نظر می‌رسد. شاعر از فلک شکوه می‌کند که چرا همیشه راه سخت را پیش می‌گیرد و اظهار می‌کند که زندگی‌اش دیگر به پایان رسیده و به دنبال آرامش است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری داشته باشد.
شماره ۲۶۵ - زَمونه مرهْ هَرْدَمْ کشاکَشْ بویی
زَمونه مرهْ هَرْدَمْ کشاکَشْ بویی
گاهی به خشی، گاهی به ناخشْ بویی ۱
امیر گنه: تا کَیْ فلکْ ره خشْ بویی
منْ زندومهْ مه جانْ دیگرِ کَشْ بویی ۲
گاهی به خشی، گاهی به ناخشْ بویی ۱
امیر گنه: تا کَیْ فلکْ ره خشْ بویی
منْ زندومهْ مه جانْ دیگرِ کَشْ بویی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۴ - دلْ دارْمه یکی، کُورهْ پرْ آتش بویی
گوهر بعدی:شماره ۲۶۶ - اَیْ خُویِ خمارْ ته سَرْ به بالشْ بویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
