خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به بیان احساسات شاعرانه درباره‌ی درد و رنج، جفا و آرزوهای برآورده نشده می‌پردازد. شاعر از دل پر آتش، فلک و امیر فلک سخن می‌گوید که نمادهایی از رنج و جفا هستند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۶۴ - دلْ دارْمه یکی، کُورهْ پرْ آتش بویی
دلْ دارْمه یکی، کُورهْ پرْ آتش بویی
سَرْ هداشتمهْ کورهْ، بَلْ وشاوشْ بویی ۱
فلک نهلّهْ اُونچهْ که خواهش بویی
امیرْ فلکِ خاصّهْ جفاکَشْ بویی ۲
سَرْ هداشتمهْ کورهْ، بَلْ وشاوشْ بویی ۱
فلک نهلّهْ اُونچهْ که خواهش بویی
امیرْ فلکِ خاصّهْ جفاکَشْ بویی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۳ - چَنّه هامجِمْ ته سره‌یِ دیاری
گوهر بعدی:شماره ۲۶۵ - زَمونه مرهْ هَرْدَمْ کشاکَشْ بویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
