خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بالا بیانگر احساسات شاعر درباره‌ی غم و اندوه در زندگی است. او از موسیقی و صدای نای به عنوان نمادی از شادی یاد می‌کند، اما در مقابل، کوس و کرّ نای را نشانه‌ای از غم و مصیبت در سراسر جهان می‌داند. شاعر از خدا می‌خواهد که غم و داغ به هیچ‌کس نرسد و آرزو می‌کند کسانی که در رنج هستند، از آن رهایی یابند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی درباره‌ی رنج و غم است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادهای موسیقی و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۵۸ - دِ جا عشرتْ بو، چنگ و صدای نایی
دِ جا عشرتْ بو، چنگ و صدای نایی
مشرق تا مَغربْ ته کوس و کَرِّ نایی ۱
یاربْ غم و داغْ هرگز تنه دَرْ نایی
نزییه (نزینه) هر اُونْ کَسْکه تنه دَرْنایی ۲
مشرق تا مَغربْ ته کوس و کَرِّ نایی ۱
یاربْ غم و داغْ هرگز تنه دَرْ نایی
نزییه (نزینه) هر اُونْ کَسْکه تنه دَرْنایی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۷ - امیر گنه: مه غنچه‌ی نوویهاری
گوهر بعدی:شماره ۲۵۹ - کَمنّه مشک و عنبر، عَرقْ گلویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
