خلاصه و ردهبندی سنی
15+
متن بیانگر غم و اندوه شاعر از وضعیت نابسامان دیار خود است. او از بیسر و سامی و ویرانی سرزمینش مینالد و امیر را به عنوان غمخوار و دلسوز خطاب میکند. شاعر از امیر میخواهد تا با اقدامات خود، نامش را در تاریخ ثبت کند.
متن حاوی مضامین غمانگیز و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژگان و مفاهیم به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارند.
شماره ۲۴۹ - تَرْسمهْ بنایِ اَجْلْ ره دیاره
تَرْسمهْ بنایِ اَجْلْ ره دیاره
بیسر و سامُونْ مه خاک بَوَه دیاره ۱
امیر گنه:ای سُوته دلْ، مه غَمْخواره
هزار و یکی، ته نوم بسازه کاره ۲
بیسر و سامُونْ مه خاک بَوَه دیاره ۱
امیر گنه:ای سُوته دلْ، مه غَمْخواره
هزار و یکی، ته نوم بسازه کاره ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۸ - خراکْ نَپرْسنی وُ مه حٰالِ زٰارهْ
گوهر بعدی:شماره ۲۵۰ - زمونهْ مره هَرْ دَمْ کشاکش گیره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.