خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از غم و اندوهی که درونش را فرا گرفته سخن می‌گوید و بیان می‌کند که این غم نه تنها کاهش نمی‌یابد، بلکه با گذشت زمان بیشتر می‌شود. او همچنین به عشق و فداکاری اشاره می‌کند و اینکه حاضر است جان و تن خود را در راه عشق فدا کند.
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و غم‌انگیز است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است برای آن‌ها مناسب نباشد.
شماره ۱۲۰ - مه حاصله ته غمْ خردن و اندوتن
مه حاصله ته غمْ خردن و اندوتن
نه پیشوئه مه غَمْ به سَرِ غمْ دُوتنْ ۱
ته مهره‌ورزی رهْ به شه جانْ آموتن
و یا که شه تن وُ سَرْ ره با جانْ سوتن ۲
نه پیشوئه مه غَمْ به سَرِ غمْ دُوتنْ ۱
ته مهره‌ورزی رهْ به شه جانْ آموتن
و یا که شه تن وُ سَرْ ره با جانْ سوتن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - امیر گنه:ای کافِرِ بی بفٰافنْ
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - امیر گنه: تا مهرهْ‌ورزی آموتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
