خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر احساسات شاعر نسبت به فردی به نام امیر است که به او تهمت کفر زده و تمام گفته‌هایش را دروغ و خلاف می‌داند. شاعر همچنین به زکریا اشاره می‌کند و از دوستش می‌خواهد که جای دل او باشد، اما احساس آرامش ندارد.
متن دارای لحن اعتراضی و استفاده از واژه‌هایی مانند «کافر» و «بی بفٰافنْ» است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 16 سال نامناسب باشد. همچنین، محتوای عاشقانه و احساسی آن برای سنین بالاتر قابل درک‌تر است.
شماره ۱۱۹ - امیر گنه:ای کافِرِ بی بفٰافنْ
امیر گنه:ای کافِرِ بی بفٰافنْ
هر قولُ که به من کردی تمومْ خلافنْ ۱
زکریّا سُونْ، سَر تا به په (پا) شکافنْ
ای دوستْ ته جا دلْ وَمّه، ندارمهْ آرمنْ ۲
هر قولُ که به من کردی تمومْ خلافنْ ۱
زکریّا سُونْ، سَر تا به په (پا) شکافنْ
ای دوستْ ته جا دلْ وَمّه، ندارمهْ آرمنْ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۸ - امیر گنه: ته غمزه مرهْ مَصٰافنْ
گوهر بعدی:شماره ۱۲۰ - مه حاصله ته غمْ خردن و اندوتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
