خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این بیتها از عشق و وفاداری سخن میگوید و بیان میکند که دلش با معشوق پیمان بسته و حاضر است حتی جانش را فدا کند. همچنین اشاره میکند که جایگاه معشوق در دلش همچون بهشت است، اما در عین حال، این عشق با رنج و سوگ همراه است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند فداکاری و سوگ نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارد.
شماره ۱۱۱ - مه دلْ با ته جٰا عهد هاکرد بی و پَیْمنْ
مه دلْ با ته جٰا عهد هاکرد بی و پَیْمنْ
سر از تنْ جدا بُو، دیگر جا نَشیینْ ۱
اُون محلّ که مه چش ره تو هاخنّی ونْ
اونْ مَحَلّ قَسمْ خرْمه، تنه سَرْ سُوگَنْ ۲
سر از تنْ جدا بُو، دیگر جا نَشیینْ ۱
اُون محلّ که مه چش ره تو هاخنّی ونْ
اونْ مَحَلّ قَسمْ خرْمه، تنه سَرْ سُوگَنْ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۰ - دوستْ ره دیمه که آمِل کیچه وارن (آرن)
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲ - قافْ، قَندهْ تنه لُو به هدیه دپاتنْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.