خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
در این متن، صحنه‌ای از طبیعت توصیف شده است که در آن برف و گل به تماشای یکدیگر می‌نشینند و زاغ‌چه‌ها به نرگس‌ها نگاه می‌کنند. همچنین، اشاره‌ای به یار و هوای او شده است.
متن دارای مفاهیم شاعرانه و طبیعت‌گرایانه است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و لذت‌بردن است. همچنین، اشاره‌های عاشقانه آن نیز برای این رده سنی مناسب می‌باشد.
شماره ۱۰۹ - وَرفِ گُله ره دیمه که لارْ ره وارن
وَرفِ گُله ره دیمه که لارْ ره وارن
وَرْف و گلْ تماشا کننْ تیمْ بکارنْ ۱
وَنوشه ره وایی ویهارْ بوئه (بوو) یارن
زاغِ وَچهْ نَرْگسْ ره تکْ هائیتْ دارن ۲
وَرْف و گلْ تماشا کننْ تیمْ بکارنْ ۱
وَنوشه ره وایی ویهارْ بوئه (بوو) یارن
زاغِ وَچهْ نَرْگسْ ره تکْ هائیتْ دارن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۸ - چه فتْنوئه ته چشْ که نَشومَه خو من
گوهر بعدی:شماره ۱۱۰ - دوستْ ره دیمه که آمِل کیچه وارن (آرن)
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
