خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه به توصیف زیبایی و جمال معشوق می‌پردازد و از عشق و شیفتگی شاعر به او سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی مانند گل، بلبل و چمن، زیبایی معشوق را ستایش می‌کند و تأثیر این زیبایی را بر خود و دیگران بیان می‌دارد. همچنین، اشاره‌ای به عشق الهی و نور حق دارد که در چهره معشوق متجلی شده است.

محتوا شامل مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات ادبی نیاز به درک نسبتاً بالایی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۳۷ - سروی چو قدت جلوه کنان گه بچمن خاست

سروی چو قدت جلوه کنان گه بچمن خاست
کز جلوه چو گلزار همه شهر بیار است ۱

گل گر چه بود خرم و زیبا و دلارام
چون روی دلارای تو کی خرم و زیباست ۲

تا صنع خدا جمله بیکباره به بینند
خلقی شده ناظر بجمالت ز چپ و راست ۳

چون عشق بصد پرده نهانش نتوان کرد
این حسن و ملاحت که ز رخسار تو پیداست ۴

صد خار جفا بیند و بر گل نکند باز
بلبل که ز عشق رخ گل واله و شیداست ۵

نگذاشت مرا هیچ بدل صبر و نه طاقت
بازوی قوی پشت غمت بسکه تولاست ۶

منظور بجز نور حق از روی تواش نیست
چون نور کسیرا که نظر روشن و پیداست ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۶ - هر سرو سهی که بر لب جوست
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - باده عشق تو امروز نه در جام منست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.