خلاصه و رده‌بندی سنی 18+

این شعر عرفانی از حافظ، با محوریت موضوعاتی مانند می‌نوشی، عشق الهی، و سفر روحانی سروده شده است. شاعر از نوشیدن شراب روحانی و رسیدن به حالتی از فنا و بقا سخن می‌گوید و خود را در مقام یک عارف و سالک معرفی می‌کند که به حقیقت وجودی دست یافته است.

محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و استعاره‌های شراب است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر بدون توضیحات مناسب قابل درک نباشد.

مشاهده کامل

دوشم بسحر ساقی پر کرد قدحی از راح
زان راح که میبخشد جان در بدن ارواح

از راح وز اقداحت نبود اگر آگاهی
راحست حیات ایدل اقداح بود ارواح

خوردم قدحی چون من زان راح روان افزا
رستم ز خود و گشتم در بحر فنا سباح

کردم چو سراسر طی آنقلزم فانی را
خورشید صفت گشتم در ملک بقا سیاح

اکنونکه شدم باقی هستم بجهان ساقی
هرکس قدحی دارد پرسازمش از آن راح

دارم بقدح راحی وه راح چه خوش راحی
راحی که برافروزد در شیشه دل مصباح

من نور علی باشم والی ولی باشم
سر ازلی باشم بر کنز صفا مفتاح

«نورعلیشاه»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir