خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، به توصیف معشوق و احساسات شاعر نسبت به او می‌پردازد. شاعر از بهشت، گل‌ها، عنبر، مشک، گلاب، لعل بدخشان و دیگر نمادهای زیبایی برای بیان عشق خود استفاده می‌کند. همچنین، در ابیاتی اشاره‌ای به مفاهیم عرفانی مانند نور علی و حضرت علی(ع) دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۸۸ - کوی دلدار بهشت است چمن نتوان گفت
کوی دلدار بهشت است چمن نتوان گفت
نقش پایش گل و نسرین و سمن نتوان گفت ۱
بسکه داده بخطش خط غلامی عنبر
گیسویش را بخطا مشک ختن نتوان گفت ۲
شود از شرم و حیا بسکه گلشن غرق گلاب
عرقش را ببرش در عدن نتوان گفت ۳
قیمت لعل بدخشان در اشکم بشکست
چشم خونبار مرا کان یمن نتوان گفت ۴
وه که با مرغ دل من بسوی گلشن جان
جز حدیث لب آن غنچه دهن نتوان گفت ۵
چون دلم کرد بچین سر زلفش مسکن
بعد از این پیش رخش حرف وطن نتوان گفت ۶
شده چون آینه در مجلس او نور علی
لاجواب است در اینجا که سخن نتوان گفت ۷
نقش پایش گل و نسرین و سمن نتوان گفت ۱
بسکه داده بخطش خط غلامی عنبر
گیسویش را بخطا مشک ختن نتوان گفت ۲
شود از شرم و حیا بسکه گلشن غرق گلاب
عرقش را ببرش در عدن نتوان گفت ۳
قیمت لعل بدخشان در اشکم بشکست
چشم خونبار مرا کان یمن نتوان گفت ۴
وه که با مرغ دل من بسوی گلشن جان
جز حدیث لب آن غنچه دهن نتوان گفت ۵
چون دلم کرد بچین سر زلفش مسکن
بعد از این پیش رخش حرف وطن نتوان گفت ۶
شده چون آینه در مجلس او نور علی
لاجواب است در اینجا که سخن نتوان گفت ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۷ - گر چه گستاخیست هر دم آمدن بر در گهت
گوهر بعدی:شماره ۸۹ - دوش رندی بخرابات مرا فاش بگفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
