خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، بیانگر عشق و ارادت شاعر به معشوق است. شاعر با وجود احساس ناچیز بودن خود در برابر معشوق، همچنان به ابراز عشق و از خود گذشتگی می‌پردازد و از نور و جلال معشوق سخن می‌گوید. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم عرفانی مانند نور الهی و عشق معنوی دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۸۷ - گر چه گستاخیست هر دم آمدن بر در گهت
گر چه گستاخیست هر دم آمدن بر در گهت
آیم و روبم بمژگان کحل از خاک درت ۱
دسترس گر نبودم بر پای بوست بس همین
کایم و بوسم نهانی آسمان در گهت ۲
کی دل از چاه زنخدانت برون آید که هست
صد هزاران یوسف مصری گرفتار چهت ۳
مه چسان از مهر گیرد نور هر شب بر فلک
مهر هم ز انسان بگیرد نور هز روز از مهت ۴
از رخت نور علی افروخته تا شمع دل
دل بود پروانه آتش بجان والهت ۵
آیم و روبم بمژگان کحل از خاک درت ۱
دسترس گر نبودم بر پای بوست بس همین
کایم و بوسم نهانی آسمان در گهت ۲
کی دل از چاه زنخدانت برون آید که هست
صد هزاران یوسف مصری گرفتار چهت ۳
مه چسان از مهر گیرد نور هر شب بر فلک
مهر هم ز انسان بگیرد نور هز روز از مهت ۴
از رخت نور علی افروخته تا شمع دل
دل بود پروانه آتش بجان والهت ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۶ - راست گویم قد دلجوی تو بیچیزی نیست
گوهر بعدی:شماره ۸۸ - کوی دلدار بهشت است چمن نتوان گفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
