شماره ۱۳ - خورشید نور، باده و ماه است جام ما

خورشید نور، باده و ماه است جام ما
ناهید مطرب آمد و کیوان غلام ما ۱

ما ملک جم بهای یکی جام داده ایم
زاهد مبین به چشم حقارت به جام ما ۲

ما، می ز دست پیر خرابات خورده ایم
پیداست شور مستی ما از کلام ما ۳

خواهی اگر، به کوی خرابات ره بری
همت بخواه از در، دارالسلام ما ۴

ما مهر مهر یار، به دل بر نهاده ایم
شد سکه سعادت و دولت بنام ما ۵

ما محرمان خلوت دلدار بوده ایم
واجب شمرده اهل جهان احترام ما ۶

«حاجب » تو مستقیم گذر کن از این صراط
زان رو، که هست مهدی هادی امام ما ۷