این شعر به واقعه کربلا و شهادت امام حسین (ع) و یارانش می‌پردازد. در آن از رنج‌های اهل بیت، شهادت جوانان بنی‌هاشم مانند علی‌اکبر و قاسم، فداکاری عباس (ع) و تشنگی امام حسین (ع) یاد شده است. شاعر از مخاطب می‌خواهد تا با نگاهی حسرت‌بار به کربلا بنگرد و رنج‌های اهل بیت را به یاد آورد. در پایان، شعر به عشق پیرانه‌سر شاعر به کربلا و بی‌خوفی شهیدان از پرسش روز جزا اشاره می‌کند.
محتوا شامل موضوعات عمیق مذهبی و عاطفی مانند شهادت، فداکاری و رنج است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شمارهٔ ۷۵ - رنگین لاله ها
روا تا کی جفا با اهل بیت مصطفی دارد ۱
بیا در کربلا ای دل! به حسرت دیده ای بگشا
به طرف گلشنش بنگر چه رنگی لاله ها دارد ۲
سراسر لاله هایش، نوجوانان بنی هاشم
که زهرا بهرشان چون لاله بر دل داغ ها دارد ۳
علمدار سپاه و ساقی بزم وفا عباس
کنار آب، لب تشنه دو دست از تن جدا دارد ۴
علی اکبر آن آیینهٔ رخسار پیغمبر
تنی صد پاره و فرقی ز تیغ کین دو تا دارد ۵
یتیم مجتبی قاسم به یاری عموی خود
حنا از خون فرق خویشتن، بردست و پا دارد ۶
نشسته زیر خنجر تشنه لب سبط نبی اما
به هرگامی که بردارد نگاهی بر قفا دارد ۷
حسین ای کشتهٔ راه خدا! دریاب «ترکی» را
که این پیرانه سر بر سر،هوای کربلا دارد ۸
شها!گویند شد در کربلایت هر کسی مدفون
پس از مردن، چه ترس از پرسش روز جزا دارد ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
