خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
این متن شعری است که در آن شاعر از غم و اندوه خود می‌گوید و تنها راه تسکین آن را نوشیدن شراب ناب می‌داند. او از ساقی درخواست می‌کند که با لطف خود او را دریابد. در ادامه، شاعر به توصیف حالات خود و آرزوهایش مانند نان تنک و نوشیدنی‌های شیرین می‌پردازد و از زندگی صوفیانه و قناعت سخن می‌گوید.
محتوا شامل اشاره‌هایی به مصرف شراب و میگساری است که برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نیست. همچنین، مضامین عرفانی و غم‌انگیز آن ممکن است برای کودکان و نوجوانان قابل درک نباشد.
بخش ۱۳ - دوای غم نتوان ساخت جز به باده ناب
دوای غم نتوان ساخت جز به باده ناب
مرا به لطف خود امروز ساقیا دریاب ۱
در جواب او ۲
سحر چو طلعت زناج دیدم اندر خواب
ز شوق آن دل بریان جگر شدست کباب ۳
علی الصباح به از کوزه عسل باشد
به پیش خاطر مخمور کاسه سیراب ۴
چه خوش بود به جهان سایه بان نان تنک
که میخ او ز گرز باشد و لغانه طناب ۵
دلم چو خسته جوع است می کنم پرهیز
بیار گرده بریان و شربت عناب ۶
به خانقه نشود نان تمام، می ترسم
مکن تو عیب اگر می روم به عین شتاب ۷
چو دید کله بریان به نان شمسی ضم
نه شرم کله قندست این زمان دریاب ۸
مکش تو منت دو نان چو صوفی مسکین
به نان خشک قناعت کن و به کوزه آب ۹
مرا به لطف خود امروز ساقیا دریاب ۱
در جواب او ۲
سحر چو طلعت زناج دیدم اندر خواب
ز شوق آن دل بریان جگر شدست کباب ۳
علی الصباح به از کوزه عسل باشد
به پیش خاطر مخمور کاسه سیراب ۴
چه خوش بود به جهان سایه بان نان تنک
که میخ او ز گرز باشد و لغانه طناب ۵
دلم چو خسته جوع است می کنم پرهیز
بیار گرده بریان و شربت عناب ۶
به خانقه نشود نان تمام، می ترسم
مکن تو عیب اگر می روم به عین شتاب ۷
چو دید کله بریان به نان شمسی ضم
نه شرم کله قندست این زمان دریاب ۸
مکش تو منت دو نان چو صوفی مسکین
به نان خشک قناعت کن و به کوزه آب ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۱۲ - دانی مراست از لب دلدار آرزو
گوهر بعدی:بخش ۱۴ - بعید گشته مرا وصل آن پری رخسار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
