بخش ۳ - ای خجلت از جمال تو ماه منیر را

ای خجلت از جمال تو ماه منیر را
بر باد داده شوق تو جان فقیر را ۱
در جواب او ۲

ای دل به یاد دار برنج به شیر را
چون مطبخی بساز منور ضمیر را ۳

این قرص میده به بود از شمسی فلک
ای آسمان به ما منما آن فطیر را ۴

از بوی قلیه حبشی بود بی خبر
عطار زان نهاد بر آتش عبیر را ۵

گیپا نگر که با همه حشمت نمی کند
با پرده پیاز برابر حریر را ۶

با آن سیه دلی به خطا کرد اعتراف
بشنود مشک چون ز دهن بوی سیر را ۷

ای دل مرید قلیه برنجی، کنون بیا
دریاب پس به دست ارادت تو پیر را ۸

صوفی از آن زمنت دو نان بود خلاص
کو قوت خویش ساخته نان شعیر را ۹