بخش ۳۵۴ - کلمه الحضره

کلمه حضرت این خود بیخلاف است
که از قولش دو حرف نون و کافست ۱

کلمه حضرت از بحر ارادت
همانا جنبشی باشد بعادت ۲

کلمه حضرت اینحرف از حق آمد
که از بحر الاراده مشتق آمد ۳

ز حرف کن نه این لفظ است مقصود
که باشد معنی اوباش یا بود ۴

بودآن معنیی کاندر بیانی
کنند ادراک اهل هر زبانی ۵

مراد از آب این باء و الف نیست
بدان مفهوم کل راز آب کان چیست ۶

کلمه پس نه حرف کاف و نونست
که فعل حضرت بی‌چند و چونست ۷

بود معنی کن ایجاد کونش
اراده بر شئون لون لونش ۸

باینمعنی که خود را خواست ظاهر
رخ اندر آینه آراست ظاهر ۹

اراده پس خود آن آراستن بود
ظهور خویشتن را خواستن بود ۱۰

اراده یافت صورت کاف و نون شد
کلمه حضرت اظهار از کمون شد ۱۱

هر آن شیئی که بینی در مکانی
بشرح کاف و نون داد زبانی ۱۲