بخش ۲۲۴ - عبدالرزق

ولیی عبد رزاقش بود نام
که از حق یافت رزقش وسعتی تام ۱

کند پس بر عبادالله ایثار
برزق خویش و دارد شکر ازینکار ۲

اگر خواهد دهد از نیم نانی
بعمری رزق بر خلق جهانی ۳

شوند ار خلق یکجا مهیمانش
نیاید هیچ کم از سفره نانش ۴

از آن رزق مبارک کش خداداد
بایثار او بکل ماسوا داد ۵

کسی کو یبسط الرزقش نصیب است
بفیض من یشاالله قریب است ۶

حق از خیرش جهانرا کرد آباد
برزق خلق بسط از خیر او داد ۷

دهد رزاق مطلق بر خلایق
هر آن رزقی که در حالیست لایق ۸

بود رزق بدن ماکول و ملبوس
دگر هم رزق حس ادراک محسوس ۹

بود رزق خیال ادراک عالی
بر اشباح و صورهای خیالی ۱۰

خود آن از ماده باشد مجرد
بمعنی دون مقدار اینست در حد ۱۱

بتحقیق محقق رزق و هم است
معانیی که جزئی نزد فهم است ۱۲

دگر هم رزق عقل است ار که دانی
علوم حقه و آن کلی معانی ۱۳

بود پس واسطه کل عبد رازق
رسد هر رزق از وی بر خلایق ۱۴