خلاصه و ردهبندی سنی
15+
متن بالا به توصیف بخشندگی و عدالت خداوند میپردازد که به هر موجودی آنچه را سزاوار است، بدون کموکاست و بدون غرضورزی میبخشد. همچنین، این متن اشاره میکند که بخشش خداوند مانند سایهای گسترده بر همه موجودات سایه افکنده و او واسطهای برای جود و بخشش بیپایان است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
بخش ۲۲۳ - عبدالوهاب
دگر باشد ولیی عبد وهاب
ز حق بر موهبتها دارد القاب ۱
ببخشد هر چه هر کس را سزاوار
بود، وان حق او باشد در آثار ۲
چون رنگ و بو که باشد لایق گل
دگر فریاد و افغان بهر بلبل ۳
بدینسان جمله موجودات عالم
برد زا و بخش خود هر شیئی هر دم ۴
ببخشد حق هر کس بی زاغماض
بدون بغض وحب خالی ز اغراض ۵
بود جودش چو ظل بر خلق ممدود
که هست او واسطه بر جودذیجود ۶
ز حق بر موهبتها دارد القاب ۱
ببخشد هر چه هر کس را سزاوار
بود، وان حق او باشد در آثار ۲
چون رنگ و بو که باشد لایق گل
دگر فریاد و افغان بهر بلبل ۳
بدینسان جمله موجودات عالم
برد زا و بخش خود هر شیئی هر دم ۴
ببخشد حق هر کس بی زاغماض
بدون بغض وحب خالی ز اغراض ۵
بود جودش چو ظل بر خلق ممدود
که هست او واسطه بر جودذیجود ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بخش ۲۲۲ - عبدالقهار
گوهر بعدی:بخش ۲۲۴ - عبدالرزق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.