شماره ۳۹ - هیچ شگفتی ز هر چه هست بعالم

هیچ شگفتی ز هر چه هست بعالم
نیست عجیب‌تر ز چشم خیره آدم ۱

می‌خورد از روزگار نیش پیاپی
باز طمع زو کند بنوش دمادم ۲

هر چه کم آری ز دهر خواهی از و بیش
هیچ نیابی که کرده بیش تراکم ۳

ماتم یاران نکرد عیش ترا تلخ
عیش ندیدی که بود قاصد ماتم ۴

جمع کنی مالها بعمر و نبینی
بهره از آن جز و بال و حاصل جز غم ۵

جمع تو کردی برنج و خورد براحت
آنکه نبودت بهیچ زخمی مرهم ۶

هیچ نگوید که خواجه مرده و از وی
بهر من اسباب زندگیست فراهم ۷

هیچ نیاری بیاد آنکه ترا چیست
حاصل هستی عمل چو گشت مجسم ۸

هیچ ندانی که آدمی بحقیقت
چیست که بر ماسوا سر است و مقدم ۹

رتبه خود را گرفت هر چه ز هستی
بهره در آمد چه آشکار و چه مبهم ۱۰

بر اثر خود بوند انجم و افلاک
بر قدم خود روند اشهب و ادهم ۱۱

اینهمه باشد ولی شگفت‌تر از نقش
فکرت نقاش بین و حکمت اسلم ۱۲