خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از گذر عمر و رویایی درباره وصال معشوق و نوشیدن باده عشق می‌گوید. او با یادآوری آن لحظات، همچنان مست و بیخود می‌شود.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، اشاره به مستی و باده‌نوشی نیازمند درک بالاتری از مفاهیم ادبی و نمادین است.
شماره ۳۳۷ - عمری بگذشت از آنکه در خواب شبی
عمری بگذشت از آنکه در خواب شبی
از باده جام وصل حوری نسبی ۱
تر شد لبم و هنوز چون یاد کنم
بیخود گردم چو مست جام طربی ۲
از باده جام وصل حوری نسبی ۱
تر شد لبم و هنوز چون یاد کنم
بیخود گردم چو مست جام طربی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳۶ - در ده می لعل لاله گون صافی
گوهر بعدی:شماره ۳۳۸ - گرد دل من ز غم حصاری کردی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
